Hardware - 20 lipca 2011 - Autor: Lipton

Strona główna

Ograniczanie karty graficznej przez procesor to zagadnienie, które niejedną osobę przyprawiło o ból głowy. Dla entuzjastów komputerowych jest to jeden z najważniejszych tematów, któremu poświęcają długie dni i godziny. Dziś postanowiliśmy przyjrzeć się temu zjawisku i zweryfikować kilka opinii związanych z procesorami i kartami graficznymi. Zapraszamy do testu.

Temat skalowania karty graficznej z procesorem rozwinął się tak naprawdę kilka lat temu, kiedy to grupka osób zajęła się badaniem programu Aquamark3. Aplikacja przypominająca znane 3Dmarki skupiała się na fantazyjnym benchmarku. Działanie programu było na tyle ciekawe, że aplikacją zainteresowały się media IT i duża część społeczności hardware. Sukces aplikacji opierał się na tym, że generowała ona końcowy wynik, który przedstawiał liczbę punktów uzyskanych przez procesor i kartę graficzną. Zakładano, że wynik w stosunku 2:1 (kart graficzna, procesor) w tym benchmarku informował nas o idealnym doborze części. Nie wiemy na ile wiarygodny był wynik Aqumarka ze względów czysto technicznych. Liczba używanych gier jako benchmarków w tamtym czasie była bardzo ograniczona. Co prawda pojawiały się w testach takie tytuły jak Quake III Arena, czy Halo, jednak i one nie pozwalały wysnuwać zdecydowanych wniosków potwierdzających regułę Aquamarka3. Z czasem to gry stały się wyznacznikiem wydajności, a benchmarki typu 3Dmark i Aquamark jedynie dodatkiem do artykułów i recenzji.

Jak tłumaczyć skalowanie? Ograniczeniem karty graficznej przez procesor nazywamy sytuacje w której przyrost z przesiadki na lepszą kartę jest nieadekwatny do jej wydajności lub gdy w ogóle nie zachodzi. W tym miejscu posłużymy się przykładem. Mamy dwa modele procesorów: X (gorszy) i Y (lepszy), oraz dwie karty graficzne: A (gorsza) i B (lepsza). Konfiguracja sprzętu X i A uzyskuje w pewnej grze 80 kl/s. Dokładamy znacznie lepszą z punktu widzenia technicznego kartę graficzną o oznaczeniu B. Wynik w takiej konfiguracji wyniósł 82 kl/s. Przesiadamy się na modele Y i A. Procesor z punktu widzenia technicznego znacznie wydajniejszy od modelu X, karta graficzną A to model słabszy. Konfiguracja uzyskuje 85 kl/s. Krok drugi to montaż karty B. Wynik w konfiguracji Y-B to 100 kl/s. Wniosek nasuwa się jeden – karta B w konfiguracji z procesorem X jest przez niego ograniczana. Niestety jest to przypadek czysto abstrakcyjny, gry rządzą się swoimi prawami – doborem rozdzielczości, liczbą efektów, większym lub mniejszym wpływem procesora lub karty graficznej na wydajność.

W dzisiejszym teście postanowiliśmy połączyć dwa testy w jeden wspólny. Pierwszy to oczywiście badanie skalowania. Drugim testem, ale równie ważnym będzie ukazanie wydajności Phenoma II X4  na tle Athlona II X4 . W tej części chcemy spojrzeć na sens inwestycji w droższy układ AMD i pracę trzeciego poziomu pamięci podręcznej. Pokażemy Wam kiedy i czy w ogóle warto inwestować w Deneba.

1 - Strona główna 2 - Deneb i Propus 3 - Wybór karty 4 - Platforma testowa, metodologia testów 5 - Wydajność procesora 6 - Skalowanie kart graficznych 7 - Podsumowanie Następna

Autorem powyższego tekstu jest: Lipton . Wpis został opublikowany dnia 20 lipca 2011 o godzinie 14:50. Został dołączony do kategorii Hardware